خبرگزاری پرخبر
خبر های جدید دنیا از دیجیتال تا آنالوگ , سیاسی ,اجتماعی ,مذهبی,اقتصادی
به وبلاگ خبرگزاری پرخبر خوش آمدید
شاید با اهمیت‌ترین مسأله در این ارتباط به کارگیری اندیشه جدید و نوین نظامی باشد که مفهوم «خشونت پایدار» را به دوش می‌کشد، ولی با عبارات گوناگونی مانند «نسل چهارم جنگ‌ها» و «درگیری آرام» از آن یاد می‌شود.

به گزارش "ندای انقلاب"، روزنامه فرامنطقه‌ای «القدس العربی» چاپ لندن در مقاله‌ای به قلم «هیفا زنکنه»، نویسنده عراقی به نسل جدیدی از جنگ‌ها می‌پردازد که آغازگر آن آمریکاست و در این‌ ارتباط می‌نویسد: «باراک اوباما»، رئیس جمهور آمریکا پس از اینکه برای دومین بار سکان هدایت آمریکا را به دست گرفت، بر ادامه سیاست صلح‌جویانه‌اش! در سراسر جهان تاکید کرد و به مردم آمریکا و جهان گفت که در دوم ریاست جمهوری‌اش پاره‌ای ازجنگ‌ها پایان می‌یابد.

این درحالی است که ناظران این سخنان را آغازی بر نوع جدیدی از جنگ‌های آمریکا در عرصه بین المللی می‌دانند.

داده‌های دهه اخیر حاکی از آن است که دولت آمریکا پس از حمله به افغانستان و عراق و ادامه حمایت‌های نظامی از رژیم صهیونیستی ضد مردم فلسطین به این نتیجه رسیده است که خود نمی‌تواند به صورت مستقیم جنگی را ضد کشورهای دیگر آغاز کند.

اما آیا تأکید رئیس جمهوری آمریکا مبنی بر پایان برخی از جنگ‌ها به این معنی است که آمریکا با ملت‌ها و مردمی که مخالف سیاست‌ آمریکا بوده و در انحصار بودن تصمیمات سیاسی و اقتصادی بیشتر نقاط جهان در دست آمریکا به ستوه آمده‌اند، از در جنگ وارد نخواهد شد و دیگر جنگ‌ها ابزاری برای مقابله با آنان نخواهد بود؟


به نظرمی‌رسد که روند سیاست آمریکا با مدیریت اوباما، در دوری‌گزینی از ادامه جنگ درعراق و فلسطین فعلا در همان راستا است. دولت آمریکا پیمان امنیتی را که میان عراق و این کشور بسته شده بود، را به اجرا گذاشته است که به موجب آن نیروهای اشغالگر باید از خاک این کشور خارج شوند. چنانکه اخیرا مانع بازگشت نیروهای اشغالگررژیم صهیونیستی به غزه هم بود، هرچند که برخی ناظران بر این باورند که این اقدام امریکا جهت واداشتن و تحریک فلسطینیان برای بازگشت بر سر میز مذاکره بود.

دلیل این چرخش سیاسی آمریکا که با هدف توسعه امپریالیسم مورد دلخواه نئومحافظه‌کاران در تعارض مستقیم قرار دارد، ایستادگی مقاومت عراق و افغانستان و فلسطین اشغالی در مقابل دشمن نظامی خود یعنی آمریکا و رژیم صهیونیستی است. تا آنجا که باعث شد، هزینه‌های نظامی جنگ آمریکا در این کشورها به شکل غیرقابل پیش‌بینی بالا رفته و بحران‌های اقتصادی سنگینی را برای مردم آمریکا به ارمغان آورد.

اولا افزایش هزینه‌های اقتصادی و دوما هزینه‌های انسانی اوباما را برآن داشت تا دستور پایان جنگ را صادر کند. دستوری که برای ارضای مردمی صادر شد که بدهکار و زیر بار بحران اقتصادی و جنگ مانده بودند؛ جنگی که غنایمی برای آمریکای طمعکار نداشت.

برخلاف اینکه در دهه اخیر، روند سیاست خارجه آمریکا و استراتژی آن در زمینه امنیت ملی، هر دو مبتنی بر «جنگ با تروریسم» بود، ولی این دو عامل به این نکته اشاره می‌کند که «پایان جنگ» به معنای واقعی کلمه یعنی «پایان جنگ مستقیم نظامی» است و به محض اینکه آمریکا از نظر سیاسی و نظامی به حالت اول بازگردد با به کارگیری فناوری‌های مدرن جایگزین سلطه خود را بر مستعمرات سابق و جدیدش ادامه خواهد داد.

در سال‌های اخیر به کارگیری این فناوری جایگزین را به صورت تدریجی و سپس در سطح گسترده درعراق و افغانستان و پاکستان و شمال آفریقا و یمن و سومالی ملاحظه کردیم. با اینکه رژیم صهیونیستی قبلا از آن در فلسطین اشغالی و سودان و سوریه از این سیاست بهره گرفته بود. استفاده از پهبادها و هواپیماهای بدون سرنشین در اجرای عملیات‌های شناسایی و ارتقای تکنولوژی به کار رفته در این هواپیماها جهت استفاده از آنها برای انجام عملیات‌های تهاجمی و تروریستی و بعدها تجهیز آنها به موشک - چنانکه در این کشورها مشاهده کردیم- شاید همان شکل بروز یافته دگرگونی‌های تدریجی در ساختار جنگ‌های نظامی باشد که ابعاد دیگر آن را باید در سرعت حرکت و ماموریت‌های ویژه آن ملاحظه کرد.

در این اواخر شاهد انجام عملیات‌های جدیدی از ربودن و ترور و بمبگذاری گرفته تا فتنه‌انگیزی و آشوبگری در مناطق مختلف خارومیانه بودیم تا این عملیات‌ها زمینه را برای تغییر و تحولات سیاسی نیز هموار ‌کنند. عاملان و مجریان اینگونه عملیات‌ها را «گروه‌های کثیف» (این نام را بر گروه‌ها یا نیروهای نظامی کشورهایی می‌گذارند که متعهد به هیچ اصل و قانونی نبوده و اصولا گروه‌ها و نیروهایی هستند که هرجا پای بگذارند، با خود رعب و وحشت را به ارمغان می‌آورند) و «گروه‌های سری مرگ» و «گروه‌هایی مزدور» که زیر پرچم‌های مختلف فعالیت می‌کنند. چه این گروه‌ها متشکل از مزدوران یا خود آمریکائی‌ها باشند یا از نخبه‌‌هایی از همان مناطق اشغال شده باشند، بانیروهای آمریکایی همکاری می‌کنند.

این نشان می‌دهد که آمریکا کم کم درصد رهایی از استقرار و پایبندی به یک نقطه یا پایگاه‌های بزرگ نظامی‌ خویش و تجهیزات آن در کشورهای تحت نفوذ است. به همین دلیل واشنگتن تلاش می‌کند، از تمام پایگاه‌های نظامی خود در سطح جهان چشم پوشی کند و تنها تعداد مشخصی از آنها را برای کنترل و نظارت آن هم به واسطه دستگاه‌های پیشرفته و کنترل از راهدور برای خود حفظ کند.

این تغییر و تحول هم با امضای پیمان‌های امنیتی و استراتژیک با کشورهای هم‌پیمان و متحد آمریکا و هم با مفهوم سخن «مارک هلز» نظریه‌پرداز امنیت ملی و استراتژیک و جناح راستی آمریکا توامان است که ده سال پیش، -یک سال پس از انفجارهای ۱۱سپتامبر- گفت: «چه در داخل و چه در خارج آمریکا به این وضع پایان خواهیم داد (حضور نظامی مستقیم)».

و اگر روی آوردن به سیاست "قدرت نرم" را هم به این مورد اضافه کنیم، یعنی سیاستی که با جزئیات جوامع و کلیات جناح‌های سیاسی و ساختار جامعه مدنی و آموزش و اقتصاد سرو کار دارد، درمی‌یابیم که ما به بازنگری و تحلیل مجدد بسیاری از تغییر و تحولات اخیر کشورهای عربی نیاز مبرم داریم.

عراق نمونه بسیار خوبی برای آگاهی از تغییر و تحولات جاری در استراتژی‌ آمریکا و ساختار نظامی این کشور و فهم چرایی تکیه بیش ازحد آن بر سرویس‌های اطلاعاتی و جاسوسی از جمله سازمان سیا است تا از آینده استراتژی این کشور به عنوان مثال در قبال عراق آگاه شویم.

در این پروسه اولین نکته‌ای نگاه‌ها را به خود جلب می‌کند، سفارت عظیم آمریکا در عراق، این قلعه مستحکم با ۲ هزار دیپلمات و کارمند است که هزاران نفر دیگر از دیپلمات خارجی گرفته تا غیردیپلمات هم با این سفارت ارتباط پیدا می‌کنند و در این بین تنها کافی است که بگوییم این سفارت بیش از ۳۰۰ خودرو زرهی برای نقل و انتقال وابستگان سفارت و کادرامنیتی‌ا‌ش در اختیار دارد و هزینه‌های سالیانه سفارت تقریبا ۶ میلیارد دولار برآورد شده است. بله، این ده برابر خرج سالیانه جنگ در افغانستان است، اما واقعا این بودجه کجا هزینه می‌شود، بی‌تردید در جاهایی که از قبل برای آنها برنامه‌ریزی و تایید شده است.

«استیون گراهام» محقق معروف انگلیسی، در کتاب خود «شهرهای تحت محاصره: تمدن نظامی جدید در شهرها» می‌گوید که جنگ عراق و محاصره غزه نمونه جدیدی از حضور نظامی را در شهرها یا «شهرنشینی نظامی» مدرن را به تصویر می‌کشند که با تکیه بر تغییر و تحول راهبردها و تکنولوژی؛ افراد و مناطق مسکونی مناطق تحت اشغال را هدف قرار می‌دهند، به این ترتیب شهرها و تمام مناطق مسکونی را به میدان جنگی تبدیل می‌کنند و در آن از همه انواع سلاح‌ها از جمله سلاح‌های کشتار جمعی استفاده می‌شود و این لحظه به لحظه اوضاع را تغییر داده و عرصه مبارزه را متحول می‌کند.

برخلاف جنگ‌های سنتی که نیازمند برنامه‌ریزی‌های دقیق و گذر از کو‌ه‌ها و رودها و دریاها و خشکی‌ها برای حمله به شهر خاصی بود، گراهام می‌گوید: آمریکا و دیگر کشورهای استعمارگر نیازمند این هستند که به وسیله تکنولوژی‌های پیشرفته و جهانی‌سازی عملیات‌های جاسوسی شناسائی و کنترل و نظارت خود را بر مناطق مختلف جهان افزایش داده و با استفاده از دستگاه‌های ارتباطی و انتقال سریع اطلاعات بر «دشمن» تسلط یافته و آن را به کنترل خود درآورند.

در اینجا بالطبع منظور از «دشمن» مردمی هستند که با سیاست‌های سلطه‌جویانه و امپریالیستی استعمارگران مخالفند و یا دولتی که فرمانبردار آمریکا نیست، به همین دلیل در این مقوله دشمنی همانند سازمان تروریستی « القاعده» جای نمی‌گیرد.

چنانکه «دیوید پترائوس»، فرمانده سابق نظامیان آمریکایی در عراق و افغانستان یکبار اذعان کرد که «خشونت پایدار؛ چیزی است که ما در عراق نیازمند آن هستیم»، یعنی آمریکا مدت‌ طولانی را به زور متوسل می‌شود تا کنترل ملل دیگر برای آن آسان شده و کشور به معنای واقعی عاجز و فلج شود.

بدون شک تحلیلگران نظامی و استراتژیک در پیامدهای تغییر و تحول سیاست‌ها و استراتژی‌های آمریکا تامل خواهند کرد.

شاید با اهمیت‌ترین مسأله در این ارتباط به کارگیری اندیشه جدید و نوین نظامی باشد که مفهوم «خشونت پایدار» را به دوش می‌کشد، ولی با عبارات گوناگونی مانند «نسل چهارم جنگ‌ها» و «درگیری آرام» از آن یاد می‌شود و به وضوح اجرای آن را درعراق مشاهده می‌کنیم و در انتظار آن هستیم که استراتژیست‌ها و تحلیلگران ماهیت واقعی «جنگ‌ها» را با نام‌های جدید برای ما آشکار کنند. جنگ‌ها و درگیری‌هایی که به دنبال تحولات «بهار عربی» در بسیاری از کشورهای عربی روی دادند و بی‌تردید آنچه که اوباما درحال حاضر از آن تحت عنوان «پایان جنگ‌ها» سخن می‌گوید،‌ روی دیگر جنگ است.



موضوع مطلب : باراک اوباما

درباره وبلاگ
خبرگزاری پرخبر

با سلام خدمت شما بازدیدکننده گرامی, به وبلاگ خبرگزاری پرخبر خوش آمدید.

نويسندگان
صفحات وبلاگ
فرم تماس
نام و نام خانوادگی
آدرس ایمیل
امکانات دیگر

کلیه حقوق این وبلاگ برای خبرگزاری پرخبر محفوظ است